24 maja 2025 roku w Warszawie odbył się II Zjazd Koalicji na Rzecz Ocalenia Polskiej Szkoły (KROPS), podczas którego przedstawiciele kilkudziesięciu organizacji społecznych podpisali rezolucję wzywającą do zatrzymania transformacji polskiej oświaty według – ich zdaniem – szkodliwych, globalnych wzorców narzucanych przez instytucje międzynarodowe.

fot. www.ratujmyszkole.pl

Dokument nosi tytuł „Szkoła wiedzy – nie ideologii" i stanowi kompleksowy sprzeciw wobec obecnych działań Ministerstwa Edukacji Narodowej oraz zmian legislacyjnych wprowadzanych pod hasłem reformy edukacji.

Prawa rodziców pod ochroną, a antyrodzinna polityka ministerstwa edukacji narodowej

Delegaci podkreślili, że „nie pozwolą żadnej władzy na ingerencję w prawa rodziców do wychowania dzieci oraz w przestrzenie wolności i prywatności naszych rodzin". Protestują m.in. przeciwko wdrażaniu oceny funkcjonalnej i gromadzeniu danych o dzieciach i ich środowisku na platformach cyfrowych. Rezolucja stanowczo sprzeciwia się „inwigilacji środowiska ucznia i jego rodziny". To takze sprzeciw wobec edukacji zdrowotnej, nowemu przedmiotowi, który w swojej podstawie programowej zawiera szkodliwe elementy edukacji seksualnej. Więcej na ten temat pisaliśmy TUTAJ [kliknij, aby przeczytać].

Edukacja to wiedza, nie formatowanie

Uczestnicy Zjazdu żądają szkoły dającej uczniom „rzetelną wiedzę i prawidłowe metody jej przekazu" – w opozycji do tego, co nazywają „utopijnym światem idei" i formatowaniem młodzieży „według z góry ustalonego profilu" służącego jedynie „doraźnym celom politycznym i gospodarczym". Koalicja domaga się przywrócenia metod wspierających samodzielne myślenie oraz odejścia od testów i rankingów.

Wychowanie w duchu cywilizacji łacińskiej

W rezolucji czytamy, że polska szkoła powinna być zakorzeniona w „cywilizacji łacińskiej i chrześcijaństwie", a lekcje religii nie powinny być redukowane. KROPS postuluje przywrócenie dwóch godzin religii lub etyki tygodniowo na każdym etapie edukacyjnym i żąda, aby „lekcje te nie były różnicowane wobec innych lekcji".

Stanowcze „nie" edukacji włączającej

KROPS stanowczo sprzeciwia się tzw. edukacji włączającej, nazywając ją „programem, który szkodzi zarówno dzieciom w normie rozwojowej, jak i wymagającym kształcenia specjalistycznego". Koalicja domaga się wzmocnienia szkół specjalnych oraz zablokowania transformacji zwykłych placówek w ośrodki opiekuńczo-terapeutyczne.

Przywrócić autorytet nauczycielowi

W ocenie KROPS, nauczyciele są niedoceniani i przeciążeni biurokracją. Domagają się „stawiania wysokich wymagań" przy jednoczesnym zapewnieniu im wsparcia materialnego i organizacyjnego, w tym „efektywnej polityki płacowej". Apelują też o zapewnienie zawodowi nauczyciela odpowiedniego prestiżu, a także możliwości skutecznego i adekwatnego oceniania postępów pracy ucznia oraz jego zachowania.

Suwerenna szkoła, nie europejska fabryka kadr

Rezolucja wzywa polski rząd do „zawrócenia z drogi transformacji szkolnictwa pod dyktando szkodliwych standardów narzucanych przez globalne instytucje oraz Unię Europejską". KROPS protestuje przeciwko finansowaniu edukacji z zagranicznych źródeł (UE, UNICEF) oraz ideologicznemu wpływowi fundacji promujących globalne reformy edukacyjne. To protest przeciw wprowadzaniu europejskiego obszaru edukacyjnego, o którym więcej przeczytacie TUTAJ [kliknij, aby przeczytać]

Apel do władz

„Przywróćcie szkołę Polakom i ich rodzinom!" – brzmi końcowy apel sygnatariuszy dokumentu, którzy postulują budowę „Polskiego Obszaru Edukacyjnego" wolnego od wpływów zewnętrznych.

Dokument mogą podpisywać kolejne organizacje społeczne, deklarując poparcie dla suwerenności polskiej edukacji. Więcej szczegółów na www.ratujmyszkole.pl

Pełna treść Rezolucji znajduje się poniżej:

Szkoła wiedzy – nie ideologii
Rezolucja II Zjazdu Koalicji na Rzecz Ocalenia Polskiej Szkoły
Warszawa, 24 maja 2025 r.

My, zgromadzeni w dniu 24 maja 2025 roku na II Zjeździe Koalicji na Rzecz Ocalenia Polskiej Szkoły Delegaci organizacji zrzeszonych w KROPS, apelujemy do Władz Rządowych, do Posłów i Senatorów Rzeczypospolitej Polskiej o przywrócenie systemu oświaty skupionego na integralnym kształtowaniu dojrzałego człowieka w procesie wychowania i edukacji oraz zawrócenie z drogi transformacji szkolnictwa polskiego według szkodliwych wzorców narzucanych przez globalne instytucje i Unię Europejską.

I. Nie pozwolimy żadnej władzy na ingerencję w prawa rodziców do wychowania dzieci oraz w przestrzenie wolności i prywatności naszych rodzin.

Stoimy na straży konstytucyjnej zasady pierwszeństwa wychowawczego rodziców oraz prawa rodziców do zapewnienia dzieciom wychowania i nauczania moralnego i religijnego, korzystając ze wsparcia szkół prowadzonych przez podmioty publiczne oraz w szkolnictwie społecznym, prywatnym i nauczaniu domowym.
Upominamy się o poszanowanie fundamentalnej zasady praw człowieka, jaką jest ochrona życia rodzinnego i praw wychowawczych rodziców przed nieuzasadnioną, a zatem niekonieczną lub nieproporcjonalną, ingerencją władzy publicznej w proces wychowywania, edukacji i opieki nad dziećmi, także w zakresie zdrowia.
Sprzeciwiamy się wdrażaniu tzw. „oceny funkcjonalnej", powiązanej z inwigilacją środowiska ucznia i jego rodziny. Nie zezwolimy na gromadzenie na Centralnej Platformie Informatycznej ani w innym podobnym systemie, szczegółowych danych o naszych dzieciach i ich środowisku rodzinnym, pozyskiwanych w całym okresie szkolnym.

II. Żądamy szkoły dającej uczniom rzetelną wiedzę i stosującej prawidłowe metody jej przekazu.

Zasadniczym celem edukacji powinno być dążenie do uzyskania przez uczniów sprawności, czyli trwałych dyspozycji do takiego myślenia i działania, które będzie prowadziło do ich rzeczywistego rozwoju. Chcemy dla naszych dzieci szerokiej wiedzy ogólnej, usystematyzowanej przedmiotowo, która stanowić będzie fundament dalszego poznawania świata i ułatwi uczniom przyszłe wybory i zmiany zawodu.

Oczekujemy odrzucenia dominującej obecnie w systemie edukacji utylitarnej perspektywy, która widzi w człowieku tylko konsumenta i producenta dóbr, oraz sprzeciwiamy się formatowaniu uczniów według z góry ustalonego profilu, podporządkowanego doraźnym celom politycznym i gospodarczym.
Nie można zamykać przed młodymi drogi intelektualnego rozwoju poprzez ograniczanie wiedzy i narzucanie metod jej przekazu, które z roku na rok stawiają coraz niższe wymagania wobec uczniów. Uczniowie potrzebują metod pracy usprawniających samosterowny intelekt, uwzględniających refleksję, myślenie logiczne i koncepcyjne.

Żądamy odejścia od testowania jako szczególnie uprzywilejowanej metody weryfikacji efektów uczenia się. Żądamy ograniczenia stosowania narzędzi statystycznych, ankiet i rankingów, które wypaczają ideę szkoły jako przestrzeni integralnego rozwoju człowieka.

Sprzeciwiamy się implementowaniu w szkole treści ideologicznych, pozanaukowych, czy wprost fałszywych. Metodyka, podstawa programowa i programy nauczania winny koncentrować się na rzeczywistości, a nie na utopijnym świecie idei. Powinny one stwarzać możliwość poznania prawdy, rozumianej jako zgodność naszego poznania z obiektywnym porządkiem rzeczy, a także rozpoznania oraz wyboru właściwego dobra.

Nie chcemy ograniczania metod realnego postrzegania świata na rzecz subiektywnych odczuć i emocjonalnych impresji. Nie chcemy osaczania dziecka przestrzenią cyfrową w ramach tzw. transformacji cyfrowej. Sprzeciwiamy się nierealistycznemu „projektowaniu uniwersalnemu", którego wdrażanie w szkołach obniża poziom kształcenia do możliwości uczniów z największymi problemami edukacyjnymi. Jesteśmy przeciwni stosowaniu infantylnych, zabawowych metod kształcenia na wyższych poziomach edukacji szkolnej.

III. Żądamy wychowania zakotwiczonego w polskiej kulturze wyrosłej z cywilizacji łacińskiej i chrześcijaństwa.

Oczekujemy w polskiej szkole promocji kultury stawiającej na pierwszym miejscu godność człowieka, skłaniającej młodych ludzi do odkrywania sensu życia, wskazującej dalekosiężne cele i stawiającej ambitne wyzwania. Konieczne jest kształtowanie cnót, które pomagają człowiekowi wybierać i czynić dobro.

Chcemy wychowania budowanego na wzorach osobowych czerpanych z polskiej historii i polskiej literatury, urealnianego w życiu wspólnot szkolnych. Oczekujemy przysposabiania uczniów do samokształcenia i samowychowania.

Żądamy zagwarantowania właściwego miejsca lekcjom religii. Odrzucamy wszelkie działania mające na celu ich usunięcie ze szkoły lub zdeprecjonowanie. Należy przywrócić dwie godziny religii bądź dwie godziny etyki (do wyboru) w wymiarze tygodniowym na każdym etapie edukacji. Lekcje te nie mogą być w żaden sposób różnicowane wobec innych lekcji.

IV. Żądamy, by każde dziecko mogło się kształcić na poziomie i w zakresie odpowiadającym jego możliwościom intelektualnym i potrzebom rozwojowym.

Organizacja szkolnictwa winna uwzględniać potrzeby uczniów zdolnych, wyrównywać szanse uczniów słabszych, wspomagać niepełnosprawnych. Każde dziecko ma prawo do nauki w takiej szkole i takim oddziale, w którym motywowane będzie do pracy dumą z czynionych postępów i osiągnięć, gdzie znajdzie zrozumienie i przyjaciół. Nie jest to szkoła włączająca wszystkich bezwarunkowo.

Żądamy wycofania polskiej oświaty z programu „edukacji włączającej" (inkluzyjnej), która pod fałszywymi hasłami grupuje w oddziałach uczniów o skrajnie różnych możliwościach i potrzebach edukacyjnych. Szkodzi to zarówno dzieciom w normie rozwojowej, jak i wymagającym kształcenia specjalistycznego, a także zaprzepaszcza szanse rozwoju uczniów szczególnie uzdolnionych.

Protestujemy przeciwko ograniczaniu dostęności szkół specjalnych. Oczekujemy ich rozwoju i odpowiedniego finansowania.

Sprzeciwiamy się czynieniu ze szkoły placówki opiekuńczo-terapeutycznej, która nie dba o dobro ucznia, a zaledwie o jego „dobrostan". Nie zgadzamy się na zastępowanie nauczycieli rzeszą psychologów i pedagogów włączających ani na wprowadzanie w mury szkoły treningów i terapii.

V. Żądamy edukacji budowanej na wiedzy naukowej i doświadczeniu nauczycieli.

Chcemy restytucji polskiej pedagogiki ogólnej, dydaktyki i praktyk pedagogicznych. Chcemy stawiania nauczycielom wysokich wymagań, ale też wyzwolenia ich z biurokratycznych pęt, doceniania pracy i wzmacniania prestiżu. Oczekujemy umożliwienia nauczycielom skutecznego i adekwatnego oceniania postępów pracy ucznia oraz jego zachowania.

Uznajemy za niezbędne zabezpieczenie odpowiedniego statusu zawodowego i materialnego nauczycieli, z zachowaniem stosownego uelastycznienia przepisów, co pozwoliłoby dyrektorowi lub organowi prowadzącemu szkołę na prowadzenie efektywnej polityki płacowej i docenienie tych nauczycieli, którzy na to zasługują. Niech polska szkoła prawdziwie „nauczycielem stoi"!

VI. Żądamy przywrócenia polskiej oświacie suwerenności, szczególnie względem standardów narzucanych jej w ramach Unii Europejskiej i przez agendy ONZ.

Żądamy zaniechania wprowadzenia polskiej szkoły do „Europejskiego Obszaru Edukacji" i wycofania się władz z ponadnarodowych zobowiązań edukacyjnych, które ograniczają polską suwerenność oświatową oraz realną samorządność polskich szkół.

Sprzeciwiamy się finansowaniu polskiej edukacji ze środków pochodzących z zagranicznych funduszy UE i UNICEF, w tym opłacaniu organizacji studiów i szkoleń dla kadr oświatowych, powiązanemu z wdrażaniem w polskich szkołach ideologicznych, szkodliwych dla uczniów treści. Instytucjonalną korupcję uznajemy za główną przyczynę obniżania od szeregu lat poziomu kształcenia w Polsce i w Europie.

Sprzeciwiamy się ujednolicaniu polskich programów nauczania i polskiej organizacji kształcenia według ponadnarodowych wskazań i wzorców, czego przejawem są między innymi zmiany w podstawach programowych kształcenia. Nie chcemy powielania błędów tych państw, które, po doznanych porażkach, podejmują dziś próby uwolnienia szkół od skutków inkluzji oraz walczą o podniesienie poziomu kształcenia.

Apelujemy do polskich władz i polskich polityków:
Przywróćcie szkołę Polakom i ich rodzinom!
Zawróćcie z drogi transformacji szkolnictwa pod dyktando szkodliwych standardów narzucanych przez globalne instytucje oraz Unię Europejską!
Prowadźcie suwerenną politykę oświatową Polski!

Koordynatorzy i Rada KROPS:
Hanna Dobrowolska, Ruch Ochrony Szkoły
Bartosz Kopczyński, Towarzystwo Wiedzy Społecznej w Toruniu
Agnieszka Pawlik-Regulska, Stowarzyszenie Nauczycieli i Pracowników Oświaty „Nauczyciele dla Wolności"
r.pr. Marek Puzio, Fundacja Instytut na rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris
Sebastian Zuber, Stowarzyszenie Serce Wolności
dr Zbigniew Barciński, Stowarzyszenie Pedagogów NATAN
Mirosława Chmielewicz, Centralna Diakonia Społeczna Ruchu Światło-Życie
Magdalena Czarnik, Stowarzyszenie Rodzice Chronią Dzieci
Jolanta Dobrzyńska, Ruch Ochrony Szkoły
mec. Jerzy Kwaśniewski, Fundacja Instytut na rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris
Marcin Perłowski, Centrum Życia i Rodziny
Sławomir Skiba, Stowarzyszenie Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi

Przedstawiciele organizacji zrzeszonych w KROPS:
Katarzyna Marek, Wolni Orzesze
Grażyna Osadnik, Śląski Porządek
Magdalena Chmielewska, Stowarzyszenie Odpowiedzialny Gdańsk
Damian Prędota, Polskie Stowarzyszenie na rzecz Ochrony Środowiska i Praw Człowieka
Maria Gudro-Homicka, Stowarzyszenie Ambasadorów Dzieci i Młodzieży
Elżbieta Lachman, Polskie Forum Rodziców
Agata Rabsztyn, Podkarpackie Stowarzyszenie Wolni Jasło
Jakub Zgierski, Instytut Wiedzy Społecznej im. Krzysztofa Karonia
Magdalena Sztompka, Fundacja Outbox
Marek Grabowski, Fundacja Mamy i Taty
Antoni Buchała, Katolickie Stowarzyszenie Wychowawców
Arkadiusz Stelmach, Instytut Studiów Doktrynalnych
Natalia Tarczyńska, Fundacja Cegiełka Dla Wolności Słowa
Paweł Zdziarski, Stowarzyszenie „Wspólnota i Pamięć"
dr hab. Dorota Sienkiewicz, Polskie Stowarzyszenie Niezależnych Lekarzy i Naukowców
Paweł Jan Wieczorkiewicz, MUR Przytomnych Poznań
Andrzej Poneta, Wataha Głosu Obywatelskiego
Teresa Adamska, Stowarzyszenie Centrum Rozwoju imienia Eugeniusza Kwiatkowskiego z Łodzi
Julian Rose, Międzynarodowa Koalicja dla Ochrony Polskiej Wsi - ICPPC
Paweł Kuliński, Stowarzyszenie Bronimy Munduru dla Przyszłych Pokoleń
Janina Kościelny, Stowarzyszenie „Miłość i Odpowiedzialność" Oddział Przemyski
Adam Hareńczyk, Małopolski Bunt Droga do Wolności
Tomasz Wodniok, Stowarzyszenie Śląska Husaria
Paweł Januszek, Stowarzyszenie Głos Obywatelski Powiatu Opolskiego
Grażyna Bakunowicz, Instytut Myśli Pro-Life
dr Jaromir Kira, Inicjatywa Oddolna i Edukacyjna „Jestem Polakiem"
dr Maria Szonert-Binienda, Światowe Stowarzyszenie „Republika Polonia"
dr Mariusz Błochowiak, Fundacja Ordo Medicus
Alberto Lozano Platonoff, Odpowiedzialny Szczecin
Dominika Lozano Platonoff, Szczeciński Klub Kobiet
Ilona Zych, Stowarzyszenie Świadome Gryfice '22
Witold Bedrejczuk, Polskie Stowarzyszenie Wolne Podkarpacie
Agnieszka Chrobak, Instytut Naturalnego Planowania Rodziny wg met. prof. J. Rötzera (INER)
Paweł Dankiewicz, Stowarzyszenie Nowa Polska Ponad Podziałami
Łucjan Sokołowski, Towarzystwo Katyńskie
Bogdan Hałucha, Zjednoczenie Konserwatywno-Narodowe Środowisk Patriotycznych okręgu siedlecko-ostrołęckiego
Fundacja Pro Prawo do Życia Siedlce
Ogólnopolskie Stowarzyszenie Internowanych i Represjonowanych
Stowarzyszenie Patriotyczne Siedlce
Patrioci doliny Liwca
Stowarzyszenie Koliber Siedlce
Fundacja Rolnik Handluje – Region Siedlecko-Ostrołęcki
Zjednoczeni Siedlce, Łosice i okolice płk dr inż. Leonard Kapiszewski, Federacja Stowarzyszeń Weteranów i Sukcesorów Walk o Niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej
Światowy Związek Żołnierzy Armii Krajowej Okręg Warszawa
Stowarzyszenie Społeczno-Kombatanckie Wolność i Niezawisłość
Związek Młodocianych Więźniów Politycznych lat 1944-1956 „Jaworzniacy"
Związek Ociemniałych Żołnierzy Rzeczypospolitej Polskiej
Ogólnokrajowy Związek Byłych Żołnierzy Konspiracyjnego Wojska Polskiego
Związek Więźniów Politycznych Okresu Komunistycznego Stowarzyszenie Prawo do Prawdy
Narodowe Zjednoczenie Wojskowe Mazowsze-Północ
Stowarzyszenie Żołnierzy Batalionów Chłopskich Lublin
Stowarzyszenie Żołnierzy Armii Krajowej w Krakowie
Stowarzyszenie Historyczne Mazowsza Północnego
Stowarzyszenie Wspólnota i Pamięć
Stowarzyszenie Grupa Historyczna Zgrupowanie Radosław Okręg Warszawa 27 Wołyńskiej Dyw. Piechoty
Rada Pamięci Niepodległej Rzeczypospolitej Kampinoskiej

Rezolucja zostaje upubliczniona w trybie listu otwartego, pod którym mogą podpisywać się kolejne organizacje społeczne, wysyłając swoje podpisy na adres: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Ministerstwo Edukacji Narodowej ogłosiło pakiet zmian, który wejdzie w życie już od nowego roku szkolnego 2026/2027. Reforma jest najszersza od ponad dekady i dotyczy zarówno podstawy programowej, jak i struktury przedmiotów oraz systemu oceniania. Dla wielu rodziców zmiany te są zaskoczeniem – tym bardziej, że konsultacje społeczne trwały zaledwie kilka tygodni.

Co dokładnie się zmienia?

Najgłośniejszą zmianą jest połączenie biologii i geografii w jeden przedmiot o nazwie „Przyroda i środowisko". Ministerstwo argumentuje, że takie podejście pozwoli na bardziej holistyczne nauczanie o świecie naturalnym. Środowisko nauczycielskie jest jednak podzielone – część pedagogów uważa, że reforma pozbawi uczniów pogłębionej wiedzy z obu dziedzin.

„Połączenie biologii z geografią to krok wstecz. Uczniowie będą uczyć się wszystkiego po trochu, ale niczego dogłębnie. To przepis na powierzchowność."

— dr Marek Wiśniewski, biolog, Uniwersytet Warszawski

Drugą, równie kontrowersyjną zmianą jest wprowadzenie obowiązkowej edukacji zdrowotnej, która zastąpi dotychczasowe Wychowanie do Życia w Rodzinie. Nowy przedmiot ma obejmować zagadnienia zdrowia fizycznego, psychicznego oraz – co budzi największe kontrowersje – edukację seksualną według standardów WHO.

Prawa rodziców – co możesz zrobić?

Wielu rodziców pyta, czy mają jakiekolwiek narzędzia, by wpłynąć na to, czego uczy się ich dziecko. Odpowiedź brzmi: tak. Polskie prawo oświatowe daje rodzicom kilka konkretnych możliwości działania.

Twoje prawa jako rodzica:
  • Prawo do wglądu w materiały dydaktyczne i podręczniki
  • Prawo do złożenia pisemnego sprzeciwu wobec wybranych treści
  • Prawo do uczestnictwa w radzie rodziców i wpływu na szkolny program wychowawczy
  • Prawo do wnioskowania o zwolnienie dziecka z konkretnych zajęć (za zgodą dyrektora)

Warto pamiętać, że rada rodziców ma prawo opiniować szkolny program wychowawczo-profilaktyczny. Jeśli program ten jest niezgodny z Waszymi wartościami, możecie złożyć oficjalną opinię negatywną. Choć dyrektor nie jest nią związany, stanowi ona ważny głos w dyskusji.

Harmonogram wdrożenia reformy

Marzec 2026

Publikacja nowej podstawy programowej

MEN opublikowało projekt nowej podstawy programowej w Dzienniku Ustaw.

Kwiecień 2026

Konsultacje społeczne

Trwały zaledwie 3 tygodnie. Wpłynęło ponad 12 000 uwag od rodziców i nauczycieli.

Maj–Czerwiec 2026

Szkolenia nauczycieli

Obowiązkowe szkolenia dla pedagogów z nowych przedmiotów i metod oceniania.

Wrzesień 2026

Wejście w życie reformy

Nowe przedmioty i programy nauczania obowiązują we wszystkich szkołach publicznych.

Opinie ekspertów i organizacji rodzicielskich

Koalicja Rodziców i Organizacji Społecznych (KROPS) wydała oficjalne stanowisko, w którym sprzeciwia się wprowadzeniu edukacji zdrowotnej w proponowanym kształcie. Organizacja zgromadziła ponad 85 000 podpisów pod petycją do Ministerstwa.

Uwaga – termin składania uwag mija 15 maja 2026!

Jeśli chcesz wyrazić swoje zdanie na temat reformy, masz czas do 15 maja 2026 r. Uwagi możesz składać przez platformę konsultacji MEN lub bezpośrednio do rady rodziców w swojej szkole.

Reforma budzi emocje po obu stronach. Zwolennicy wskazują na potrzebę modernizacji polskiej edukacji i dostosowania jej do wyzwań XXI wieku. Przeciwnicy obawiają się ideologizacji szkoły i naruszenia praw rodziców do wychowania dzieci zgodnie z własnymi wartościami.

Jedno jest pewne – wrzesień 2026 przyniesie polskim szkołom zmiany, których skutki będziemy odczuwać przez lata. Warto być świadomym rodzicem i aktywnie uczestniczyć w życiu szkoły swojego dziecka.